Weblog

Vandaag ben ik mijn iPod vergeten. Dat is best naar. Niemand die mij toezingt, niemand die mij harder laat fietsen, niets dat de eindeloze verveling van de treinreis helpt te doorstaan.

Geen rondreis door muzikale tijdperken. Geen smaken van indie, pop, electro, metal, jazz, blues, dance, hiphop en rock. Niet meer de mogelijkheid om nieuwe cd's te beluisteren, of me te vergapen aan dat ene liedje. Niets dat mij harder laat lopen als het weer dat eigenlijk niet toestaat.

Nu moet ik verplicht luisteren naar veel te harde conversaties in het openbaar vervoer en kan ik niet meer net doen alsof ik de straatverkoper niet hoor.

Liedje
Ik mis de doppen in mijn oren, het gladde oppervlak dat de huid van mijn duim streelt als ik hem beveel een liedje te spelen. Mijn vriend, zeven dagen per week, heel het jaar door. maar vandaag even niet.

Vandaag hoor ik vogels fluiten, blaadjes ritselen en het water stromen. De muziek van de natuur, ook dat is weleens fijn.

Door Kristiaan Asscheman

Comments